صورت اول : تنها تاريخ عقد جد معلوم است وجه تقديم عقد جد در صورت اول كه تنها تاريخ عقد جد معلوم باشد ، استصحاب عدم تحقق عقد پدر است . به مقتضاى استصحاب حكم مىكنيم كه در زمان سابق بر عقد جدّ عقدى از پدر صادر نشده است . در نتيجه در زمان عقد جدّ مانعى براى صحت آن نبوده و عقد او صحيحاً واقع شده است . صورت دوم : تنها تاريخ عقد پدر معلوم است مرحوم سيد ابتداء مىفرمايند : ممكن است كسى بگويد كه عقد پدر صحيح است وجه كلام ايشان اين است كه استصحاب عدم صدور عقدى از جدّ ، متقدماً و مقارناً لعقد الاب ، صحّت عقد پدر را اثبات مىكند و اين استصحاب معارض هم ندارد چون زمان عقد پدر معلوم است و در معلوم استصحاب جارى نمىشود تا صحت عقد جد را اثبات كرده و با استصحاب بالا تعارض كند . نتيجه آن كه عقد پدر صحيح است . سپس مىفرمايند : « لكن الاظهر تقديم عقد الجدّ لان المستفاد من خبر عبيد بن زرارة اولوية الجدّ ما لم يكن الاب زوّجها قبله ، فشرط تقديم عقد الاب كونه سابقاً و ما لم يعلم ذلك يكون عقد الجدّ اولى » يعنى از روايت عبيد بن زرارة استفاده مىشود كه شرط صحت عقد پدر عنوانى وجودى ( سابق بودن » است و اين عنوان با استصحاب عدم صدور عقدى از جدّ متقدماً و مقارناً لعقد الاب قابل اثبات نيست . پس اصلى كه صحت عقد پدر را اثبات كند نداريم . در اينجا اين اشكال مطرح مىشود كه حالا با چه اصلى صحت عقد جدّ را اثبات كنيم و چون زمان عقد پدر معلوم است استصحاب عدم صدور عقد پدر نمىتوانيم جارى كنيم تا از عقد جدّ رفع مانع بنماييم . نتيجه آن كه ، به مقتضاى استصحاب نه مىتوانيم حكم به صحت عقد جدّ